Παπαθεοδώρου Θοδωρής

Άγια λευτεριά

17,70
Συναγμένοι πίσω απ’ το τείχος, καρτερούν με το όπλο στο χέρι, με την ψυχή στο στόμα. Άντρες και γυναίκες όμοια

Άγιες ψυχές

17,70
Τρεις από τις επτά πύλες της πόλης είχαν πια κυριευτεί κι οι μέχρι χτες σκλάβοι, οι πεινασμένοι, οι ματωμένοι, οι

Άγιο αίμα

9,90
Το μικρό αγόρι κρεμιέται απάνω της, τα χεράκια του δεμένα στον λαιμό της, το προσωπάκι του φωλιασμένο στον κόρφο της.

Γη της πικραμένης Παναγιάς

22,20
Ανοιγοκλείνω με βιάση τα βλέφαρά μου καθώς συνέρχομαι απ’ το χτύπημα. Το πρώτο που νιώθω δίπλα μου, τα τρία αγόρια

Γη του άγριου καιρού

22,20
Το βράδυ του Σαββάτου διαβαίνει εφιαλτικά στο υπόγειο του σχολειού. Γύρω μου μανάδες αποκαμωμένες και παιδιά τρεμάμενα. Τη νυχτερινή σιγαλιά

Λιανοκέρια της μικρής πατρίδας

22,20
«Μόι μάικα… Μάνα μου…»Της σκούπισε το ιδρωμένο μέτωπο η Αρετή, άνοιξε η μικρή τα βλέφαρά της και την κοίταξε με

Μικρασία. Το τραγούδι του αποχωρισμού

19,90
Αχ αμάν αμάν, σεκερίμ αμάν… Αυτό το παθιάρικο, ερωτικό τραγούδι έρχεται στα χείλη μου καθώς η λεπίδα χαρακώνει το λαρύγγι

Νήσος Θέρος

9,90
«Μόνο μη μου ζητήσετε να λύσω το πρόβλημα της ατεκνίας», τους το ξέκοψε ο καπετάν Διαμαντής. «Το σπέρμα μου κουβαλάει

Συναξαρία της μίκρης πατρίδας

19,90
«Άραγε θα ξεχάσουμε ποτέ; Θα γιατρευτούμε απ’ τις πληγές;»«Παρακαλώ να μην ξεχάσω. Τούτος ο αγώνας από τον νου και την