Αρβυλάκια και γόβες

Τα πρώτα αυτά διηγήματα της Άλκης Ζέη αγγίζουν τα αγαπημένα της θέματα που εξελίχθηκαν στα κατοπινά της μυθιστορήματα είτε για παιδιά είτε για μεγάλους.
Μια νοσταλγία για τα σκληρά χρόνια της Κατοχής και της Αντίστασης, που μένουν αξέχαστα όμορφα στις μνήμες των ηρώων της. Το πρόβλημα των ζευγαριών που, είτε πόλεμος είτε εμφύλιος, τους αναγκάζει να χωρίζουν, και σαν ξανασμίγουν είναι πια διαφορετικοί άνθρωποι με ξεχωριστούς κόσμους.
Η νοσταλγία για επιστροφή στην πατρίδα κάποιων που ηθελημένα ή αναγκαστικά βρέθηκαν μακριά της. Κι ακόμα, η λαχτάρα ενός δεκάχρονου αγοριού να δει το ξένο τσίρκο που κατέφθασε στη γειτονιά του και καταλαβαίνει πως ο μόνος τρόπος να περάσει την πόρτα του χωρίς να πληρώσει είναι να κάνει θυσία στο μεγάλο λιοντάρι το πιο αγαπημένο του πλάσμα μέσα στο σπίτι του: το γάτο του.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]